دلنوشته های دخترک تنها وغریب

میدونی بعد از چند وقت اومدم سراغ وبلاگ قدیمیم

وبلاگی که هیچ کس آدرسشو نداده

جایی که خیلی راحت می تونم دلتنگیهامو برای همه بگم

خیلی دلتنگم دلتنگتر از روزهای گذشته که قدرشونو ندونستم و اینقدر زود پر کشیدن و رفتن

از درون دارم درد میکشم خدای من

باور نمیشه اینقدر دور شدم از عزیزان دلم از خانواده ام

همیشه فکر میکردم دوری از خانواده کار سختی نیست اما الان به این نتیجه رسیدم که سخت ترین کار ممکن همین دوری از خانواده است که داره دیوونم می کنم

مامان قشنگم دلتنگ نوازش دستات روی موهام هستم

بابای مهربونم دلتنگ نصیحت ها و مهربونیات هستم

داداش گلم دلتنگ بهونه گیرا و سرو صداهات هستم

خدایا می دونم که تمومی توی این فاصله ها نیست و هیچ کاریشم نمیشه کرد

فقط ازت میخوام کسانی که طاقت دوری از عزیزانشونو ندارم از خانواده دورشون نکن

خدا جونم نمی دونم چه گناهی مرتکب شده بودم که منو تو این شرایط قرار دادی

واقعا نمی دونم

اگه کسی این نوشته ها رو خوند تورا خدا برام دعا کنید برای دل شکسته و غم زده من که داره توی غربت پر میکشه دعا کنید

دعا کنید خدا بهم آرامش قلب بده، خداجونم بهم صبر بده و تحمل

دیگه هیچی توی این دنیا برام جذاب نیست

نمیدونم شاید مرگ آرومم کنه شایدم نه

فقط اینو میدونم که دلم میخواد یه خواب طولانی برم خوابی که هیچی از دنیا درک نکنم

یا حق

ساحل تنهایی من...